Władysław Manterys (15-6-1900 – 22-1-1966)
- See on the genealogical tree
- Znajdź na Drzewie




Julianna Manterys (Żurek) 5-7-1910 – 22-7-1975 (photo/zdjęcie ca.1940)



Władysław Manterys (15-6-1900 – 22-1-1966)



Władysław Manterys (15-6-1900 – 22-1-1966)




(From left): Bronisław Manterys ( – 1945), Marianna Urbańska (Manterys) 20-11-1896 – 19-11-1982, Józef Manterys (ca.1894 – 25-3-1959), Agnieszka  Manterys (Włosek, 3rd wife, – 1913), Mieczysław  Manterys (sitting on ground, 16-6-1907 – 25-4-1982), Tomasz  Manterys (21-12-1840 – 9-2-1916), Jan Manterys (22-6-1893 – 8-9-1977), Elżbieta Zaręba (Manterys) (19-11-1891 – 11-5-1928), Władysław  Manterys (15-6-1900 – 22-1-1966) 

(Od lewej): Bronisław Manterys ( – 1945), Marianna Urbańska (Manterys) 20-11-1896 – 19-11-1982, Józef Manterys (ca.1894 – 25-3-1959), Agnieszka Manterys (Włosek, – 1913, 3-cia żona Tomasza Manterysa), Mieczysław Manterys (siedzi na ziemi, 18-6-1907 – 25-4-1982), Tomasz Manterys (21-12-1840 – 9-2-1916), Jan Manterys (22-6-1893 – 8-9-1977), Elżbieta Zaręba (Manterys) (19-11-1891 – 11-5-1928), Władysław Manterys (15-6-1900 – 22-1-1966)




- Władysław (15-6-1900 – 22-1-1966) & Julia (5-7-1910 – 22-7-1975) Manterys gravestone, Communal Cemetery of Krakow – Podgórze
- Władysław (15-6-1900 – 22-1-1966) & Julia (5-7-1910 – 22-7-1975) Manterys nagrobek, Cmentarz Komunalny w Krakówie – Podgórze

Władysław (15-6-1900 – 22-1-1966) & Julianna Manterys (Żurek, 5-7-1910 – 22-7-1975)
Minimize

Władysław (15-6-1900 – 22-1-1966) & Julianna Manterys (Żurek, 5-7-1910 – 22-7-1975) were married on 7-2-1931 in St Wit, Modest and Krescencja’s church, Nasiechowice.1

Julianna's parents were Piotr & Wincentyna Żurek (Lech).2

As a young man Władysław served with Piłsudski’s Legions in the 13th Jazłowiecki Cavalry Regiment stationed in Równe. Until the outbreak of World War II he worked in the editorial department of the Kurier Polski (Polish Courier) in Kraków. When war erupted in 1939 he volunteered in the army. Not being able to reach his regiment he managed to get to Lwów, which he helped to defend against the Germans and the Russians. After the order to fire only at the Germans and not Russians, they were surrounded by the Russians and taken prisoner. He was deported 900km north of Moscow to a forced-labour camp in the forests.3

In the spring of 1941 those prisoners that were born west of the River San were handed over to the Germans and transported by goods trains to the German prisoner of war camp in Nürnberg, which they eventually reached by ambulances. Many of them did not survive the journey.4

After a visit by the Swedish king in 1943 the Germans released 10 prisoners from each nationality (the camp was multinational). Władysław was among those released and he returned to his family in Kraków.5

After the war he tried to find his friends who were also released – only one survived. Władysław had survived thanks to airdrops of penicillin. The photo of him in uniform is from that period, because before the war he wore a moustache which he later shaved off.6 

He worked in the editorial department of the Dziennik Polski (Polish Daily) in Kraków until his retirement. He died in Kraków and is buried in the Communal Cemetery of Krakow – Podgórze.7

1,2. Parish records in the St Wit, Modest and Krescencja’s church, Nasiechowice. Photo taken 2016 (E Jakubas), photo refMG9947

3,4,5,6,7. Zofia Manterys (20-9-1915 – 28-9-2012)

Władysław (15-6-1900 – 22-1-1966) & Julianna Manterys (Żurek, 5-7-1910 – 22-7-1975)
Minimize

Władysław (15-6-1900 – 22-1-1966) i Julianna Manterys (Żurek, 5-7-1910 – 22-7-1975) wzięli ślub w 7-2-1931 roku w kościele św. Wita, Modesta i Krescencji, Nasiechowice.1

Juliann rodzice – Piotr & Wincentyna Żurek (Lech).2

Jako młody człowiek służył w Legionach Piłsudskiego, w 13 Pułku Ułanów Jazłowieckich z siedzibą w Równem. Do wojny 1939 roku pracował w redakcji Kuriera Polskiego w Krakowie. Po wybuchu wojny poszedł ochotniczo na wojnę. Do swojego pułku jednak nie dojechał. Dotarł do Lwowa, którego bronił przed Niemcami i Rosjanami. Po rozkazie, żeby nie strzelać do Rosjan, tylko walczyć z Niemcami, dostał się w okrążenie rosyjskie i został wzięty do niewoli. Następnie wywieziony 900 km za Moskwę do leśnego obozu.3

Wiosna 1941 r. jeńców podzielono i tych urodzonych do linii Sanu przekazano Niemcom, którzy wywieźli jeńców wagonami towarowymi do niemieckiego obozu jeńców w Norymberdze (Nürnberg), gdzie dowieziono ich sanitarkami, a wielu z nich nie przeżyło tego transportu.4

W 1943 r. po wizycie delegacji Króla Szwedzkiego Niemcy uwolnili po 10 jeńców każdej narodowości (obóz był wielonarodowościowy). Jednym z uwolnionych był mój tata, który wrócił do Krakowa, do rodziny.5

Kiedy po skończeniu wojny chciał odszukać zwolnionych z nim kolegów, żyło ich już tylko dwóch, w tym Władysław (dzięki leczeniu penicylina ze zrzutów). Zdjęcie jego w mundurze pochodzi właśnie z tego czasu, gdyż przed wojną nosił wąsy, a po wojnie golił zarost.6

Do emerytury pracował w redakcji Dziennika Polskiego w Krakowie. Zmarł w 1966 r. w Krakowie i pochowany jest na Cmentarzu Podgórskim.7

1,2. Akta w parafii św. Wita, Modesta i Krescencji, Nasiechowice. Zdjęcie z 2016 roku (E Jakubas), nr: MG9947

3,4,5,6,7. Zofia Manterys (20-9-1915 – 28-9-2012)

© 1998 – 2018
Privacy Statement | Terms Of Use